Arizona Dreaming - Παγκόσμια Αποκλειστικότητα

Arizona Dreaming

Τέσσερις ημέρες οργώσαμε το σκληροπυρηνικό τερέν της ερήμου στα προάστια της λίμνης Havasu πάνω στη σέλα των mountain bike με μία εξαιρετική παρέα, που στο βουνό θα “έβαζε τα γυαλιά” ακόμη και σε νεότερους αναβάτες.

 

Κείμενο: Βασίλης Μωραΐτης

Φωτ.: Dave Bush, Βασίλης Μωραΐτης

 

Επισκέπτομαι εδώ και χρόνια τη λίμνη Havasu στο κέντρο της Arizona, την θερμόαιμη πολιτεία των ΗΠΑ που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Καλιφόρνια και απαιτεί τουλάχιστον τέσσερις ώρες οδήγησης από το Los Angeles για να δεις τα σκούρα μπλε νερά της λίμνης. Στην ουσία η λίμνη αποτελεί προέκταση του ποταμού Colorado που διαπερνάει την Αριζόνα και χύνεται στον κόλπο του Μεξικού. Ο λόγος της επίσκεψής μου οφείλεται κυρίως στις δοκιμές σπέσιαλ αξεσουάρ που προορίζονται κυρίως για Jet Ski καθώς επίσης για να συμμετάσχω στους αγώνες των Τελικών του Παγκοσμίου. Λόγω όμως ότι έχω δραστηριοποιηθεί έντονα στη σκηνή των GP500, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω κάποιες σημαντικές προσωπικότητες του χώρου μέσω κάποιων κοινών φίλων.

 

Ο πρώην αστέρα των GP500 και τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κορυφαίας κατηγορίας Eddie Lawson περνάει τον περισσότερο καιρό του στο εκπληκτικό σπίτι που έχει στην περιοχή. Λίγο πιο κάτω μένει ο παιδικός του φίλος και μεγάλος γκουρού των βελτιώσεων Bill Chapin (πλέον εξειδικευμένος στην βελτίωση παντός τύπου special parts για Jet Ski). Κάπου ενδιάμεσα μένει και ο Dave Bush, πρώην τεχνικός της εταιρείας Kerker και νυν κινηματογραφιστής και κορυφαίος φωτογράφος των  Motorsports στις ΗΠΑ. Στην περιοχή μένει πλέον και ο Steve Lawler πρώην Υπεύθυνος αγωνιστικού Τμήματος της Yamaha USA και νυν Γενικός Πωλήσεων της BRP. Από την παρέα δεν έλειπε ο Glenn Dickinson ένας εξαιρετικός μηχανουργός και υπεύθυνος μάρκετιν της εταιρείας R&D και ο Mike Follmer, CEO της FollmerSpecialties φημισμένος πιλότος των motorsports στις ΗΠΑ. Όλοι ήταν εξοπλισμένοι με mountain bike της Giant και πιο συγκεκριμένα το μοντέλο Anthem. Ωστόσο φορούσαν διαφορετικές αναρτήσεις και περιφερειακά όπως φρένα, ζάντες πεντάλ και ελαστικά.

 

Η παρέα ήταν δυνατή και έμπειρη στο MTB μιας και σχεδόν όλοι τους είναι ακόμη σε ενεργή δράση σε διάφορα σπορ (ΜΧ, καρτ, jet ski, mountain bike, κ.λ.π.). Μόλις λοιπόν έφθασα στην λίμνη με περίμεναν πως και πως για να ξεκινήσουμε την πρώτη βόλτα συνολικού μήκους 18-20μιλίων, χωρίς βέβαια να λάβουν υπ’όψιν ότι ήμουν άυπνος και μέσα στα αεροπλάνα για μιάμιση ημέρα. Ο καιρός ήταν υπέροχος με την θερμοκρασία γύρω στους 30ο Κελσίου την στιγμή που στην Αθήνα είχαμε κάτω από 4 βαθμούς. Αφήσαμε πίσω τα οχήματά μας στο μικρό πάρκιν στην Νότια πλευρά της πόλης για να ξεκινήσουμε την βόλτα μας στο σκληροτράχηλο τερέν της Arizona.

 

Το τοπίο ήταν ξερό και σκληρό και στην αρχή ακολουθούσαμε την πορεία του πατημένου μεν χωματόδρομου που είχε δε σκληρό χώμα και πολλές διάσπαρτες πέτρες. Τριγύρω έβλεπες μόνο απλούς θάμνους της ερήμου και ελάχιστη βλάστηση. Αφού διανύσαμε τα πρώτα χιλιόμετρα σε απλό τέμπο προσπαθώντας να εξοικειωθούμε με την ιδιαιτερότητα του τερέν, ο βατός χωματόδρομος άρχισε προοδευτικά να στενεύει και σύντομα μπήκαμε σε αυστηρό μονοπάτι που είχε συνεχόμενες ανηφοριές και κατηφόρες και απότομες στροφές και σφιχτά εσάκια. Πολλές φορές το σκληρό χώμα άλλαζε σε αμμόχωμα και καθώς προσπαθούσες να αποφύγεις τις μεγάλες πέτρες η ζωή σου γινόταν ολοένα και πιο δύσκολη προσπαθώντας να ακολουθήσεις τον ρυθμό των πρώτων. Η κατάσταση χειροτέρευε στα ανηφορικά κομμάτια όπου η πρόσφυση του πίσω ελαστικού ήταν περιορισμένη.

 

Τα ηνία κρατούσε ο αειθαλής Eddie που πραγματικά δεν έκοβε τον σπιντάτο ρυθμό του ακόμη και στις πιο απαιτητικές ανηφόρες. Δεν το έβαζε κάτω ποτέ και αν χρειαζόταν αν πατήσει στο χώμα, τότε γύριζε πίσω και ανέβαινε ξανά το μονοπάτι για να αποδείξει στον εαυτό του και μόνο ότι μπορεί να το επιτύχει. Αυτό και μόνο αρκεί για να καταλάβει κανείς πως κέρδισε τέσσερις παγκόσμιους τίτλους, τρεις για την Yamaha και έναν για την Honda ίσως στην πιο απαιτητική δεκαετία των GP500.

 

Περνώντας στην κήτη ενός χείμαρρου μεταξύ δύο ξερακιανών λόφων το ρυθμό μας έκοψε ο Bill Chapin και αυτό για να θαυμάσουμε τα άγρια κριάρια με τα μεγαλοπρεπή κέρατα. Είναι σπάνιο είδος και δεν τα συναντάει κανείς εύκολα στο πουθενά μιας και φροντίζουν να απομακρύνονται από τους ανθρώπους. Σταθήκαμε τυχεροί και αυτό γιατί όχι μόνο τα θαυμάσαμε αλλά δεν έσπευσαν στο να απομακρυνθούν άμεσα, απλά αναρριχήθηκαν σε απρόσιτο σημείο και μας παρατηρήσουν κι αυτά.

 

Συνεχίσαμε στο ίδιο μοτίβο για να μπούμε σε ένα ακόμη πιο σκληρό τερέν, βαδίζοντας σε ένα σχεδόν απάτητο μονοπάτι με απότομες ανηφόρες και κατηφόρες γεγονός που απαιτούσε συνεχή ενασχόληση με τα λεβιέ των ταχυτήτων. Προσπαθώντας να βρεις συνεχώς την κατάλληλη σχέση για να διατηρήσεις την επαφή σου με τους πρώτους. Η ομορφιά της διαδρομής ήταν εξαιρετική και οι κοφτερές πέτρες και τα μεγάλα βράχια έβαζαν την ξεχωριστή τους υπογραφή στην άγρια αισθητική της λίμνης Havasu. Έχοντας καλύψει ήδη τα 2/3 της διαδρομής είχα ήδη μείνει μαγεμένος από την ομορφιά της Άγριας Δύσης.

 

Βέβαια οι σκληροτράχηλοι αναβάτες μού είχαν επιφυλάξει άλλη μία διαδρομή με πιο hardcore χαρακτηριστικά, ακόμη πιο αυστηρά μονοπάτια, πολύ πέτρα και απόκρημνους βράχους που συγχωρούσαν κανένα λάθος. Την πραγματοποιήσαμε την επόμενη ημέρα και βγήκαμε σε ένα πανέμορφο όρμο της λίμνης όπου η θέα ήταν απλά φανταστική. Τα μονοπάτια ήταν ακόμη πιο στενά με πολύ πέτρα και με απότομους γκρεμούς από την μία ή και από τις δύο πλευρές γεγονός που απαιτούσε μεγάλη προσοχή. Δυστυχώς δεν έλειψαν τα απρόοπτα και κάποιες πτώσεις έβαλαν φρένο στις αρχικές ΜΧ-τύπου διαθέσεις της παρέας. Επιπλέον, προσέχαμε τα σημεία όπου υπήρχαν κοντοί κάκτοι και θάμνοι μιας και δεν ήθελες να έρθεις σε επαφή μαζί τους.

 

Δεν έλειψαν τα σημεία όπου η απότομη κατωφέρεια γινόταν όχι μόνο ιδιαίτερα ολισθηρή αλλά και επικίνδυνη λόγω των απότομων ριπών του αέρα. Κάποιοι έβαλαν πόδι κάτω εκ του ασφαλούς και μόνο ο Eddie, με τον Bill και τον Steve κατάφεραν να περάσουν κάποια από τα δύσκολα αυτά περάσματα. Η ανταμοιβή ήταν μεγάλη όταν φθάσαμε σε ένα πανέμορφο όρμο της λίμνης Havasu και αντικρίσαμε το μοναδικό σε ομορφιά τοπίο.

 

Ο ήλιος είχε πέσει πίσω από τα βουνά της απέναντης όχθης όταν μαζευτήκαμε πίσω στο πάρκιν της αφετηρίας και συζητούσαμε τα πατήματα και τις ιδιαιτερότητες των δύο διαδρομών καθισμένοι στις καρότσες των pick-up. Σαν τους ψαράδες που συζητούν για την ψαριά άρχισαν τα αστεία για το ποιος “τραβούσε” και ποιος “κότευε” σε κάποια σημεία. Στην πραγματικότητα όλοι τους ήταν υπέροχοι αν αναλογιστεί κανείς ότι στην ηλικία τους θα έκαναν πολλούς νεότερους αναβάτες να ιδρώσουν αν προσπαθούσαν να ακολουθήσουν τον ρυθμό τους. Ευχαριστώ θερμά τον Bill Chapin και τον Eddie Lawson για την πρόσκλισή τους στις χωμάτινες εξορμήσεις με τα mountain bike.

 

Η αποστολή του Jetskiworld.gr στην Lake Havasu City, για τον αγώνα Mark Hahn 300 και τις δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν στηρίχθηκε αποκλειστικά από:

 

R&D Racing Products USA Inc.

12983 Los Nietos Rd.

Santa Fe Springs. CA. 90670

Web:www.rd-products.com

Phone:562-906-1190

Fax:562-941-563

 

Hot Products USA

Rehco Road #F

San Diego, CA 92121

Sales:858 453 4454

Fax:858-453-2046

 

Champions: Ιδιοκτήτης Άκης Μαλούχος

Λ.Αμφιθέας 17, Π.Φάληρο

Web:www.championsjetski.com

Τηλ.:210-940 5623

 

Halaris Bikes Center: Ιδιοκτήτης Γιώργος Χάλαρης

Δωδεκανήσου 67 και 61, Πειραιάς

Web:www.halarisbikescenter.gr

Web:www.track-day.gr

Τηλ.:210-422 0333, 210-421 0002-3

 



Dave Bush

Eddie και Glenn.

Glenn και Dave

Eddie Lawson

Eddie Lawson

Bill Chapin

Eddie Lawson

Βασίλης Μωραϊτης

Bill, Vasilis και Eddie.