Mark Hahn Memorial 300 2011

Mark Hahn Memorial 300 2011

The World’s longest Endurance race

Άνθρωποι και κινητήρες έρχονται αντιμέτωποι με τις σκληρές και αντίξοες συνθήκες των υδάτων της Αριζόνα, και τα όριά τους –φυσική κατάσταση, αυτοσυγκέντρωση και μηχανικά τμήματα- δοκιμάζονται στον μεγαλύτερης διάρκειας αγώνα Endurance του κόσμου.

 

Words:Vasilis Moraitis

Photos:www.jetskiworld.gr

 

Αναβάτες και ομάδες από τις ΗΠΑ και όλο τον κόσμο συγκεντρώνονται μία φορά το χρόνο στον υγρό στίβο της λίμνης Havasu για να συμμετάσχουν στον πιο σκληρό και μεγαλύτερη διάρκειας αγώνα Endurance, το Mark Hahn 300. Είναι ένας αγώνας τύπου Off-Shore Endurance που βάζει σε μοναδική δοκιμασία άνθρωπο και μηχανή. Φέτος, παρόλο ότι η παγκόσμια και Εθνική οικονομική κρίση των ΗΠΑ έχει φέρει σε δύσκολη θέση της επιχειρήσεις των watercraft, αρκετές από αυτές συνέβαλαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ώστε να συγκεντρωθεί ένα σεβαστό ποσό επάθλων για τους νικητές.

 

Πολλοί αναρωτιούνται γιατί θεωρείται ο δυσκολότερος Off-Shore Endurance στο χώρο των personal watercraft. Πως σας φαίνεται το γεγονός ότι θα πρέπει να καλύψει κανείς την απόσταση των 300μιλίων σε μία ημέρα; Κι όλα αυτά μαζί με τις υπόλοιπες διεργασίες να γίνουν σε διάστημα λιγότερο των 4 ωρών; Αναμφισβήτητα είναι ο μεγαλύτερος σε διάρκεια αγώνας Endurance του κόσμου και αποτελεί μία μοναδική πρόκληση για τους συμμετέχοντες πόσο μάλιστα για αυτούς που συμμετέχουν σόλο, χωρίς άλλο αναβάτη στην ομάδα, ακόμη και με όρθιο σκάφος. Στην αρχή, πριν από επτά χρόνια ο αγώνας διεξήχθη για πρώτη φορά εις μνήμη του οδηγού Mark Hahn που έχασε την ζωή του εν ώρα αγώνα. Οι συμμετέχοντες στην ουσία λάβαιναν μέρος για να τιμήσουν τον συγκεκριμένο οδηγό χωρίς να νοιάζονται για την νίκη. Πλέον, ο αγώνας έχει αναγνωριστεί επίσημα και από τον Δήμαρχο της Havasu, Mark S. Nexsen, που έχει ορίσει την συγκεκριμένη ημέρα, 26 Φεβρουαρίου ως ημέρα Mark Hahn Memorial 300 Day για την πόλη της Lake Havasu.

 

“Καρδιά και ψυχή” του αγώνα δεν είναι άλλος από τον αγωνιζόμενο και πραγματικό τζέντλεμαν MikeChiefFollmer που όλο το χρόνο στήνει μεθοδικά την όλη οργάνωση και διεξαγωγή του αγώνα. Τα δε έπαθλα τα φτιάχνει ο ίδιος ψάχνοντας να βρει το καλύτερο που αρμόζει για την περίσταση κάθε χρονιά. Είναι ο μόνος επίσημος εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha εδώ και πολλά χρόνια και η ομάδα του, R&D Yamaha Team Follmer συμμετείχε και φέτος με δύο σκάφη FZR προετοιμασμένα από την R&D. Η μία ομάδα περιλάμβανε τον ίδιο και τον Tony Beck (ιδιοκτήτη του Walts) και η άλλη τις δύο πρώην αθλήτριες της Pro Am Women Limited, Nicky Goundreau Jefferys και Lark Schmitt. Το σκάφος του Follmer είχε ειδικό set up για τον συγκεκριμένο αγώνα και μεταξύ άλλων φορούσε το νέο υγρόψυκτο Supercharger της R&D (παρουσίαση του σκάφους θα έχουμε κατά Παγκόσμια Αποκλειστικότητα σύντομα). Follmer και Beck πλασαρίστηκαν καλά στην εκκίνηση αλλά στη συνέχεια τόσο η κούραση από την κυματώδη θάλασσα όσο και το σπασμένο QTS στο αριστερό σκριπ στάθηκαν αιτίες για την μείωση του ρυθμού τους που τους έφερε στην 14η θέση της Γενικής Κατάταξης. Τα “κορίτσια” της ομάδας παρόλο ότι έδειχναν ότι είχαν πιο χαλαρό ρυθμό κατάφεραν να τερματίσουν στην 9η θέση της Γενικής Κατάταξης μπροστά από αρκετούς γεροδεμένους άνδρες. Η ομάδα του Follmer βραβεύτηκε στις απονομές με το έπαθλο Best Pit Crew μιας και δεν ήταν το πιο άρτια προετοιμασμένο αλλά έκανε και τα ταχύτερα pit stop ανεφοδιασμού (κάποια ήταν ταχύτερα από 30δευτ.).

 

Ο αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Kawasaki USA, Craig Warner ήταν το φαβορί όχι μόνο για τον τίτλο του Iron Man, μιας και συμμετείχε σόλο, αλλά και του αγώνα εφόσον εμφανιζόταν πάνω στη σέλα του νέου 300Χ. Έδωσε το παρόν όχι μόνο με το πλήρωμα της Kawasaki αλλά και τον σπουδαιότερο πρόσωπο Έρευνας και Εξέλιξης τον Minoru Kanamori. Ο Warner είχε πλασαριστεί δεύτερος μετά την εκκίνηση αλλά σύντομα βγήκε εκτός για να λύσει κάποιο τεχνικό πρόβλημα (σπασμένο δόντι στο ράουλο της ανάφλεξης). Στη συνέχεια μπήκε ξανά στον αγώνα κι έπειτα από μερικούς γύρους εγκατέλειψε οριστικά. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις του Kanamori κάτι δεν πήγε καλά στο set up κινητήρα μιας και απ’ότι μάθαμε φορούσε τελικά αρκετά καλούδια.

 

Ο τίτλος του Iron Man πήγε στον νεαρό, μόλις δεκαέξι ετών, Aero Sutan Aswar από την Ινδονησία που οδήγησε σε μοναδικό ρυθμό και ακούραστα το άριστα προετοιμασμένο Yamaha VXR με το Stage 1 kit της R&D (διαβάστε για αυτό στην ενότητα Race Tests). Το επιτελείο της R&D έδωσε μεγάλη έμφαση στο συγκεκριμένο σκάφος και την προετοιμασία όχι μόνο για τον αγώνα αλλά επιπλέον για να λανσάρει με επιτυχία το πρώτο της kit. Ο νεαρός αναβάτης οδήγησε μεθοδικά σε όλη την διάρκεια του αγώνα και στα pit stop h μητέρα του έριχνε ζεστό νερό στα πόδια του για να τον συνεφέρνει. Επιπλέον, έτρωγε μερικές μπουκιές από μία μπάρα πρωτεΐνης και έπινε υποτονικό διάλυμα την στιγμή που ο πατέρας του αναλάμβανε τον εφοδιασμό του σκάφους ενώ ο Bill Chapin της R&D έβλεπε πάντα αν όλα ήταν εντάξει στο μηχανοστάσιο. Ο νεαρός αθλητής κέρδισε την κατηγορία των Ατμοσφαιρικών Runabout και τον τίτλο Iron Man γεγονός που έχει επιτευχθεί για πρώτη φορά στα πλαίσια του θεσμού και επιπλέον τερμάτισε 7ος μπροστά από πολλά Supercharged σκάφη.

 

Νικητές του αγώνα, της Γενικής Κατάταξης και της κατηγορίας τους ήταν οι Γάλλοι Jean Bruno Pastorello και Pierre Carlier της ομάδας Team Pastorello. Ο άσσος αναβάτης των Off-Shore Endurance, Jean Bruno Pastorello ήρθε σωστά προετοιμασμένος με το νέο Kawasaki 300X και απέδειξε ότι δεν είναι τυχαία παγκόσμιος πρωταθλητής στο είδος του. Επωφελήθηκε από τα προβλήματα του Warner και του Rius τέθηκε σύντομα επικεφαλής και η άριστα προετοιμασμένη ομάδα του έφερε εις πέρας της αποστολή και την τιμή της “Πράσινης” ομάδας. Είχαν πολύ καλούς χρόνους στα pit stop ανεφοδιασμού και κατάφεραν να δουν πρώτοι την καρό σημαία και ήταν οι μόνοι που συμπλήρωσαν τους τριάντα γύρους του αγώνα. Πραγματικά μία αξιέπαινη προσπάθεια της Kawasaki France.

 

Πολύ καλές εντυπώσεις άφησε η ομάδα της TechOneRacing που συμμετείχε με ένα Sea Doo Is αφού κατάφερε να τερματίσει στην 4η θέση της Γενικής Κατάταξης. Οι αναβάτες της ομάδας Girello και Perez έπεσαν από δύο φορές πάνω από το σκάφος στην κυματώδη πλευρά του υγρού στίβου χάνοντας πολύτιμο χρόνο μέχρι να ανέβουν ξανά πάνω σ’αυτό.

 

Η Nikky Goudreau και η Lark Schmitt της ομάδας R&D Yamaha Follmer Team ήταν η μόνη γυναικεία ομάδα που συμμετείχε σε αυτό τον σκληρό αγώνα. Είχαν στο σύνολο πολύ καλό γυρολόγιο και ο καλύτερός τους χρόνος ήταν 9:36.079 δηλαδή ένα λεπτό πιο αργές από τον Rius που ήταν πραγματική φωτοβολίδα πάνω στο τουρμπάτο Yamaha του.

 

Η ομάδα Rius Racing και ειδικά ο Nicolas έκλεψαν την παράσταση στους πρώτους γύρους του αγώνα. Τέθηκε από την αρχή επικεφαλής με ένα εκπληκτικό ρυθμό (γύριζε κάπου στα 8:17) μέχρι που λύθηκε στο σχοινί ασφαλείας και ρυμούλκησης που είχε προσδέσει στο εσωτερικό, πίσω τμήμα του μηχανοστασίου… Αυτό έπεσε και μπλέχτηκε στα coupler της μετάδοσης με αποτέλεσμα να κουρέψει ότι βρήκε στο δρόμο του… Ψύξεις, καλώδια, κ.λ.π. όλα ήταν στο αέρα. Ο Nicolas καθυστέρησε πολύ στην αναγκαστική έξοδό του αλλά κατάφερε να ανακτήσει το χαμένο έδαφος μέχρι που ο κινητήρας του ήπιε μπόλικο λάδι και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει από μηχανική βλάβη. Παρόλα αυτά το πάλεψε μέχρι την τελευταία στιγμή και άφησε καλές εντυπώσεις στην συγκεκριμένη εμφάνισή του.

 

Το τρίο Kern, Sanchez και Hagest ήταν οι νικητές της κατηγορίας των Ορθίων και έπαιξαν την πρώτη θέση πολύ κοντά με τους Fetke-Hardenberger-Youn που είδαν δεύτεροι την καρό σημαία στην συγκεκριμένη κατηγορία. Ο ανεπανάληπτος Pete Yuari κέρδισε τον τίτλο Iron Man στην κατηγορία των μονοθέσιων καλύπτοντας 10 γύρους μόνος του που αντιστοιχούσαν σε 150μίλια. Πραγματικά ένα μοναδικό κατόρθωμα. Ο μεγάλος άτυχος στην κατηγορία ήταν ο Steve Webster που κάποια στιγμή προσέκρουσε σε κάτι πάνω στο νερό, έχασε το καπάκι από το SX-R του και στην συνέχεια έχασε και το σκάφος του που έπιασε πάτο (αυτά συμβαίνουν όταν αφαιρεθεί το φελιζόλ από το εσωτερικό του σκάφους).

 

Ο καιρός παρόλο ότι ήταν συννεφιασμένος όλη την ημέρα άρχισε να βρέχει μόλις έπεσε η καρό σημαία. Οι ομάδες απ’όλο τν κόσμο και τις ΗΠΑ έμειναν ευχαριστημένοι από την διοργάνωση και το στήσιμο του αγώνα και όλοι ανανέωσαν το ραντεβού τους για την επόμενη χρονιά. Η ομάδα του Pastorello και η οικογένεια Sutan Aswar είχαν περισσότερους λόγους απ’όλους να πανηγυρίσουν στην βραδιά των απονομών. Ένα μεγάλο μπράβο αξίζει σε όλους τους συμμετέχοντες και σε όλους τους ανθρώπους της RPM Enterprises και DSM που συνέβαλαν στην διεξαγωγή αυτού του αγώνα.

 

2011 Mark Hahn Memorial 300 official results

Overall

Pos.-Name-Laps

1.Pastorello-Carlier  30

2.Ente-Maeck  28

3.Savage-Myers  27

4.Girello-Perez  27

5.Conroy-Conroy  27

6.Ferrin-Frink  25

7.Aswar  25

8.De Smet-Marmon  25

9.Goudreau-Schmitt  24

10.Warker-Perez  24

4SO

1.Aswar  25

2.Balsaux-Engels  23

3.Franklin- Cobbs   22

4SS

1.Ente-Maeck  28

2.Girello-Perez  27

3.De Smet Marmon  25

MS

1.Ferrin-Frink  25

2.Higbee   23

3.Glendenning-Vilon  22

PA4

1.Pastorello-Carlier  30

2.Savage-Myers   27

3.Goudreau-Schmitt  24

SU

1.Kerns-Sanchez-Hagest  17

2.Fetke-Hardenberger-Youn  16

3.Certo-Manhan-Chalewa  15

VMO

1.Conroy-Conroy  27

2.Manke-Sims  24

3.Ham-Kelly   23

 


Jean Bruno Pastorello

Οι νικητές, Team Pastorello.

Pastorello και Carllier

Pit stop για το Team Pastorello.

Aero Sutan Aswar.

R&D Sutan Aswar Team

Ο Aero μπαίνει ξανά στο νερό.

Ο ανεφοδιασμός του VXR.

Mike Follmer

Follmer και Saito.

Lark Schmitt

Pit stop για τις γυναίκες.

Ο Girello με το Sea Doo του.

Ανεφοδιασμός για την TechOneRacing.

Kern, Sanchez και Hagest νικητές των Ορθίων.

Άτυχος ήταν ο Webster.

Η εκκίνηση του αγώνα...

από κάθε πλευρά.

Craig Warner

Nicolas Rius