Οι συγκολλήσεις και τα μυστικά τους

Οι συγκολλήσεις και τα μυστικά τους

Τί  κρύβεται πίσω από τις συγκολλήσεις των αλουμινένιων τμημάτων ενός pwc; Γιατί σπάνε, γιατί μια συγκόλληση δεν γίνεται με επιτυχία, και πως επιτυγχάνεται μία καλή συγκόλληση;

 

Κείμενο:Βασίλης Μωραΐτης

Φωτ.:www.jetskiworld.gr

 

Τα πιο δημοφιλή μεταλλικά αξεσουάρ των personal watercraft είναι συνήθως κατασκευασμένα από αλουμίνιο κι όταν χρειαστεί κανείς να τα συγκολλήσει ανακαλύπτει τα παρατράγουδα των κατασκευαστών είτε των κατασκευαστών είτε των δήθεν Ελλήνων συγκολλητών. Όσον αφορά τα όρθια το πιο δημοφιλές αξεσουάρ της δεκαετίας του 2000 είναι η εξάτμιση (Dry Pipe) της Factory-Pipe χωρίς φυσικά να εξαιρούνται aftermarket κεφαλές ή άλλα αλουμινένια αξεσουάρ. Οι κραδασμοί που εμφανίζονται κατά την λειτουργία του κινητήρα αρκούν και μόνο για να επιφέρουν την καταστροφή κυρίως στα μπρακέτα της εξάτμισης ή της βασική κούρμπα αυτής. Τουλάχιστον, αυτά είναι τα πιο κοινά σημεία που εμφανίζονται ρωγμές. Αν φυσικά υπάρχει κάποια δυσλειτουργία του μοτέρ ή της μετάδοσης τότε οι κραδασμοί είναι ισχυρότεροι με αποτέλεσμα να μεταδίδονται με άλλη συχνότητα και να συντελούν σε πολλαπλές καταστροφές όπως το ράγισμα του μπλοκ του κυλίνδρου, κ.λ.π. Σημειωτέων δε ότι όταν χρησιμοποιεί κανείς την Factory-Pipe με κεφαλή που διαθέτει girdle system (εξωτερικές βίδες στήριξης στην βάση του κυλίνδρου) τότε ο θάλαμος διαστολής “βρίσκει” σε συγκεκριμένο σημείο πάνω στην κεφαλή και φθείρεται.

 

Το θέμα είναι ότι από κατασκευής το προϊόν της Factory Pipe είναι μεν καλό ωστόσο, ψάχνοντας με περισσότερη υπομονή και γνώσεις ανακαλύπτει κανείς τις αδυναμίες του. Με την βοήθεια και την πολυετή πείρα του κ. Αντώνη Νεραντζάκη, συγκολλητή και τεχνίτη ανώτατου επιπέδου, ξεψαχνίσαμε την εξάτμιση της αμερικάνικης εταιρείας. Η βασική της κόλληση ή ραχοκοκαλιά της εξάτμιση όπως θα την ονομάζαμε είναι καλής ποιότητας κι αυτό γιατί όχι μόνο έχει επιτευχθεί κάτω από την σωστή θερμοκρασία αλλά ο συγκολλητής διατηρούσε την σωστή ταχύτητα στη ραφή της και έβαζε το επαρκές υλικό από την βέργα της TIG συγκόλλησης. Από την άλλη πλευρά στο εσωτερικό της κούρμπας διακρίνεται στο σκάψιμο στην ραφή, γεγονός, που υποδεικνύει την ανεπαρκή παροχή υλικό και την ίσως την μεγαλύτερη ταχύτητα της συγκόλλησης. Επιπλέον, η εξάτμιση διαθέτει κάποια προστατευτικά γεφυρώματα πάνω στα οποία έχουν συγκολλήσει τα μπρακέτα στήριξης της εξάτμισης στην κεφαλή του μοτέρ του SX-R. Το μπρακέτο δεν είναι πλήρως κολλημένο με αποτέλεσμα στο σημείο που δεν έχει κολληθεί να ασκούνται φορτία κι από τους κραδασμούς να επέρχεται το ανεπιθύμητο κρακ. Επίσης ρωγμή είναι πιθανό να επιτευχθεί αν υπάρχει κάποιος πόρος στην αρχική συγκόλληση.

 

Στην συγκεκριμένη συγκόλληση χρησιμοποιούνται βέργες τύπου 4043 ή 5356 (σε περίπτωση ανοδίωσης). Βασική αρχή για την σωστή συγκόλληση των επιφανειών αποτελεί η προετοιμασία αυτών. Πιο συγκεκριμένα τροχίζεται το σπασμένο σημείο ώστε να μπορέσει να δημιουργηθεί με πιο σωστό τρόπο η χημική ένωση. Σύμφωνα με την κ. Νεραντζάκη η Argon κόλληση είναι μία χημική ένωση όπου τα συστατικά πρέπει από την αρχή να είναι μαλακά για να τηχθούν σωστά. Το Αργό είναι αδρανές αέριο (2%) με αποτέλεσμα να ενισχύει την χημική ένωση και να την προστατεύει από την οξείδωση. Ως αποτέλεσμα απαιτείται η θέρμανση της επιφάνειας για να είναι μαλακή και να διευκολύνει την συγκόλληση. Αν κάποιος ρυθμίσει το μηχάνημα ώστε να δώσει περισσότερα Αμπέρ και να αυξήσει την θερμοκρασία της συγκόλλησης τότε συντελεί στην διάσπαση του μετάλλου μιας και η χημική ένωση δεν είναι πλέον σωστή. Ο κ. Νεραντζάκης με χειρουργική ακρίβεια καθοδηγούσε το υλικό συγκόλλησης (βέργα) στην τροχισμένη ρωγμή για να επιτύχει με την κατάλληλη ταχύτητα της καλύτερη δυνατή χημική ένωση. Το αποτέλεσμα; Η εγχείρηση πέτυχε κι ο ασθενής επέζησε.

 

Γιατί επιλέξαμε την Argon Τεχνική

Πριν από 16 χρόνια βρεθήκαμε στο εργαστήριο του κ. Νεραντζάκη για να συγκολλήσουμε μία χυτή αλουμινένια εξάτμισης ενός XiR (πρώην PJS) που είχε σπάσει σε συγκεκριμένο σημείο κι άλλοι τρεις συγκολλητές είχαν ανεπιτυχώς κάνει τη δική τους ζημιά. Στο εργαστήριο του δεν είδα απλά αντικείμενα που περίμεναν τη σειρά τους για συγκόλληση αλλά μήτρες και καλούπια από την βιομηχανία. Επιπλέον, ένα σωλήνας στον τοίχο με βέργες Inconel (κατάλληλες για κράματα αεροπορικού τύπου) μας κίνησε την περιέργεια κι έτσι ξεκίνησε η φιλία με τον διεθνούς φήμης συγκολλητή. Πράγματι η πείρα του είναι μεγάλη και κάθε φορά που βρίσκομαι στο εργαστήριό του μαθαίνω και κάτι, κάτι σημαντικό στο χώρο της μηχανολογίας. Αξίζει δε να σημειωθεί το γεγονός ότι ο κάθε τεχνίτης θα πρέπει να μπορεί να αναγνωρίσει την ποιότητα του μετάλλου ή του κράματος ή τουλάχιστον να ρωτήσει τί είναι αυτό που κρατάει στα χέρια του. Γνωρίζουμε περιπτώσεις που δόθηκαν για συγκόλληση καπάκια κάρτερ από κράμα μαγνησίου και χρησιμοποιήθηκε βέργα για αλουμίνιο με αποτέλεσμα να λιώσει το καπάκι... Συνεπώς, απαιτείται γνώση και προσοχή στο τί πάει να κάνει ο τεχνίτης. Το γεγονός ότι ο κ Νεραντζάκης εκτελεί δουλειές με την βιομηχανία και πολλές ερευνητικές ομάδες δεν είναι τυχαίο. Κρίμα που δεν υπάρχουν (τουλάχιστον εμείς δεν γνωρίζουμε) κι άλλοι άνθρωποι αλλά και τεχνίτες σωστοί σαν κι εκείνον στο χώρο αυτό.

 


Η κάτω ραφή είναι ανεπαρκής σε υλικό.

Προσεγμένη είναι η ραφή του θαλάμου διαστολής.

Το τροχισμένο κρακ.

Τα μπρακέτα είναι ευπαθή στα κρακ.



Οι μύτες και τα ακροφύσσια του πιστολιού Argon.

Τροχίζονται οι μύτες του ακροφύσσιου.

Η θέρμανση της επιφάνειας είναι αναγκαία.

Και γίνεται με ιδιαίτερη επιμέλεια.



Οι τελικές ραφές πραγματοποιήθηκαν.

Η μεγαλύτερη ρωγμή "γέμισε" πλήρως με υλικό.

Βέργες συγκόλλησης για κάθε σπάνια περίπτωση.

Ο "χειρούργος" συγκολλητής κ Αντώνης Νεραντζάκης.