Ελαφόνησος: Ελληνική μαγεία

Ελαφόνησος: Ελληνική μαγεία

 

Θάλασσα γαλαζοπράσινη, άμμος χρυσαφένια. Ηλιοκαμένος ηρεμείς σε ένα τοπίο εξωτικό, ακούγοντας την καντάδα των τζιτζικιών να ανακατεύεται με το καλάρισμα του κύματος, μυρίζοντας το θυμάρι στην καλοκαιρινή αύρα. 

 

Κείμενο: Βασίλης Μωραΐτης

Φωτ.: www.jetskiworld.gr

 

Πρόκειται για τις ελληνικές Μπαχάμες ή το νησάκι που καταφέρνει, αν και ξεχασμένο στο νότιο ανατολικό πόδι της Πελοποννήσου, να συγκεντρώσει την εξωτική ομορφιά, των κοσμοπολίτικων νησιών του εξωτερικού. Μικρό στο μάτι μεν, ωστόσο, αποτελεί τον επίγειο παράδεισο για τους λάτρες της απόλυτης ηρεμίας και της θαλάσσιας ομορφιάς. Βράζει κανείς κάτω από το λιοπύρι της προβλήτας στα Βιγκλάφια (ή μάλλον την Πούντα όπως χαρακτηρίζουν οι ντόπιοι) περιμένοντας το μικρό ferry για να μεταβεί στην πανέμορφη Ελαφόνησο. Η απόσταση που τη χωρίζει είναι μικρή (300μ. είναι το πιο κοντινό σημείο), μόλις 10 λεπτών με το καραβάκι, τόσο μικρή που μπορείς να πας ακόμη και κολυμπώντας. Αντικρίζοντας τα κρυστάλλινα νερά της γαλαζοπράσινης θάλασσας στην προβλήτα, λίγο πριν μπεις στο ferry αναρωτιέσαι πόσο πιο όμορφη θα είναι η ατμόσφαιρα που θα συναντήσεις μόλις περάσεις απέναντι, στο πολυσυζητημένο νησάκι.  

 

Η σειρήνα του καραβιού σημαίνει την αναχώρηση, το πλοίο σαλπάρει, τα γλαροπούλια παίζουν το δικό τους παιγνίδι στον ανεπαίσθητο αφρό του κύματος και το απαλό αεράκι του Λακωνικού κόλπου σβήνει παροδικά την κάψα του καλοκαιρινού ήλιου. Αναφορικά, η Ελαφόνησος ή Όνου Γνάθος σχηματίστηκε, σύμφωνα με τα λεγόμενα των ντόπιων, έπειτα από ένα ισχυρό σεισμό, από τον οποίον αποκόπηκε κομμάτι γης από την Πελοπόννησο, κι έκτοτε θαλασσοδέρνεται από τα βίαια κύματα της περιοχής. Κάποια τμήματα της βρέθηκαν στον πυθμένα της θάλασσας, η γνωστή «βυθισμένη πολιτεία» της εποχής του χαλκού, η οποία παραμένει ορατή στο μικρό νησάκι Παυλοπέτρι.

 

Τον ερχομό του καραβιού στο ντόκο καλωσορίζει το μοναχικό, ξωκλήσι του Αγίου Σπυρίδωνα, αφού από τη θέση του και μόνο, κλέβει την παράσταση καθώς το πλοίο διαγράφει την τροχιά του, γύρω από το κομμάτι γης που προεξέχει επιβλητικά μέσα στα διαυγέστατα νερά. Δίπλα του το μικρό λιμανάκι φιλοξενεί τις περιποιημένες ψαρόβαρκες των ντόπιων ψαράδων και τα λιγοστά, μοντέρνα ταχύπλοα των επισκεπτών. Αποβιβάζεσαι χωρίς άγχος και στριμωξίδι, μιας και οι ρυθμοί είναι γενικά χαλαροί. Στην σύντομη ποδαράτη βόλτα γύρω από το μικρό λιμανάκι, θαυμάζεις τα αυθεντικά, παραδοσιακά ταβερνάκια, με τα χταπόδια απλωμένα στην είσοδό τους, που σε κάνουν να ξεροκαταπίνεις απεγνωσμένα, κάνοντάς σε να ξεχάσεις τον δροσερό καφέ που είχες λιγουρευτεί προηγουμένως. Σπάνια θα περάσουν κάποια οχήματα, κυρίως ανεφοδιασμού, για να διαταράξουν την ηρεμία του συνόλου, που φροντίζει να σε νανουρίσει με συνοδεία, το πάφλασμα του κύματος πάνω στο μόλο.

 

Είναι γεγονός ότι στην Ελαφόνησο έρχεσαι για να γευτείς την εκπληκτική θάλασσα και την χρυσαφένια άμμο που στολίζουν τις παραλίες Σίμος και Σαρακήνικου. Οι δύο παραλίες αποτελούσαν δύο ξεχωριστά καταφύγια. Η  πρώτη ανήκε στο γυναικοκατακτητή Σίμο, που κατέληξε σ’αυτή για να ξεφύγει από τους Μανιάτες που τον καταδίωκαν για τις γυναικοδουλειές του. Η δεύτερη ανήκε στους Σαρακηνούς, οι οποίοι με τη σειρά τους ξαπόσταζαν για να ηρεμήσουν από την ενεργεί δράση τους. Στην ουσία πρόκειται για δύο χρυσαφένιους κόλπους, που τα όριά τους θέτει μία μικρή χερσόνησος. Την Άνοιξη το τοπίο είναι μαγευτικό, η ηρεμία της περοχής θυμίζει συνθήκες μοναστηρίου, με μόνο πρωταγωνιστή τον ήλιο να παίζει το προσωπικό του παιγνίδι με τον κυματισμό της θάλασσας. Την κατάξανθη άμμο διαβάλουν οι πολύχρωμες σκληρές πέτρες  με αποχρώσεις –μωβ και πορτοκαλί- που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα πρότυπα, θυμίζοντας πετρώματα που συναντάει κανείς στα Κανάρια νησιά.

 

Θερινός παράδεισος

Το Καλοκαίρι το σκηνικό είναι εντελώς διαφορετικό. Ουρές σχηματίζονται από τα οχήματα που στοχεύουν στο camping της περιοχής με τους λάτρες της θάλασσας να βρίσκουν καταφύγιο ακόμη κι ανάμεσα στους αμμόλοφους, κάτω από αλμυρίκια. Η καυτή άμμος κατακλύζεται από ηλιοκαμένα κορμιά, που βάζουν στο περιθώριο την προστασία των ψάθινων ομπρελών, και λικνίζονται στα σμαραγδένια νερά απολαμβάνοντας τις ακτίνες του ήλιου. Λιγοστά είναι τα αγκυροβολημένα σκάφη, που η εικόνα τους τρεμοπαίζει στον αναδυόμενο καύσωνα του τοπίου. Οι ρυθμοί είναι νωχελικοί, οι παραθεριστές μεθυσμένοι από την αλμύρα και τη ζέστη, βουτηγμένοι στο απέραντο γαλάζιο ακούγοντας την καντάδα που σέρνουν ακατάπαυστα τα τζιτζίκια. Καθαρόαιμο, ελληνικό τοπίο, μία μαγεία τονισμένη από εξωτικές πινελιές χωρίς να έχει χάσει την αυθεντική της ρίζα.

 

Αν νομίζει κανείς ότι η ομορφιά της νήσουν συγκεντρώνεται μόνο σ’αυτές τις δύο παραλίες, τότε είναι γελασμένος. Εναλλακτικά μπορεί να κατευθυνθεί προς τη δυτική πλευρά του νησιού, με προορισμό το Κάτω νησί. Κάτω από το ομώνυμο χωριό απλώνεται η μεταξένια –λόγο της ψιλής, ξανθής άμμου- παραλία του, ιδιαίτερα μεγάλη στο μήκος της (και το πλάτος της) που ενδείκνυται για κάθε είδους παραθαλάσσια δραστηριότητα. Το φόντο των καταγάλανων νερών ταράζουν τα νησιά της Παναγιάς. Οι ντόπιοι τα ονομάζουν Κυκλώπετρες, όπου αντικριστά βρίσκεται η σπηλιά του Πολύφημου.  

 

Πέρα από την συγκεκριμένη παραλία το τοπίο είναι εντελώς διαφορετικό. Κοφτά βράχια θαλασσοδέρνονται αλύπητα κι έχουν σχηματιστεί κάθε είδους ακανόνιστες προεξοχές πάνω τους. Η γη γεμάτη πουρνάρια με σκόρπια ελαιόδεντρα ανάμεσα από τις κατοικίες με τους πλούσιους, σε λουλούδια και δένδρα, κήπους τους. Μικρά μονοπάτια οδηγούν σε μοναχικά εξωκλήσια, τυλιγμένα στην απείραχτη γη, την ερημιά και την καλοκαιρινή μυρωδιά των θάμνων. Πάνω στην πλαγιά βρίσκεται, πρόσφατα χτισμένη, μία μεγαλοπρεπής ταβέρνα. Κάτω από τις νότες του απαλού καλοκαιρινού αέρα απολαμβάνεις το γεύμα σου, έχοντας κυρίως πιάτο την εκπληκτική θέα του καταγάλανου κόλπου. Δεν έχεις λόγο να φύγεις εκτός κι αν στοχεύεις να απολαύσεις το σούρουπο στο λιμανάκι του μοναδικού οικισμού, πίσω στο λιμάνι.

 

Διαφορετικό σκηνικό

Στο δυτικότερο τμήμα του, η μοντέρνα, στην αισθητική, καφετέρια μπορεί να μην ταιριάζει στον γραφικό, παραδοσιακό σύνολο του χωριού, ωστόσο παρέχει την καλύτερη θέα για το ηλιοβασίλεμα που πρόκειται να ακολουθήσει. Καθώς ο πυρακτωμένος ήλιος, βυθίζεται προοδευτικά στον ορίζοντας τους Λακωνικού κόλπου, παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής, μεταλλάσσοντας το βαθύ, γαλάζιο του ουρανού σε κάθε απόχρωση του κόκκινου. Το κερασάκι στην τούρτα δένει, με τα παιγνίδια των κυμάτων που σπάζουν πάνω στον κοντό προστατευτικό (του λιμανιού) μόλο, ενισχύοντας το σύνολο του πανέμορφου κάδρου, που θα ζήλευε ακόμη κι ο Da Vinci.  

 

Πλέον υπάρχουν ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια ωστόσο, οι τιμές είναι καυτές κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών. Στα ύψη είναι κι οι τιμές στις λοιπές υπηρεσίες (εστιατόρια, ταβέρνες και cafe) στοιχεία που ανεβάζουν το κασέ της περιοχής. Το γύρο του νησιού θα κάνει κανείς σε χρόνο dt πάνω στη σέλα οποιουδήποτε personal water craft. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι μπορεί κανείς να βρει διαμονή στα μικρά χωριά κοντά στα Βιγκλάφια και τη Νεάπολη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν χρειάζεται αρκετή έρευνα ενοικίασης πριν την τελική απόφαση για ευνόητους λόγους... Αναμφισβήτητα το τοπίο είναι μοναδικό, παραδεισένιο εξ ου και το ανάλογο αντίτιμο του.

 

Χρήσιμες πληροφορίες

Αστυνομικό Tμήμα: 27340-61111

Κοινότητα: 27340-61238

 

 


Παιγνίδια της φύσης στο λιμανάκι του Αγ. Σπυρίδωνα.

Η πανέμορφη θέα της χώρας.

Οι ψαρόβαρκες πηγαινοέρχονται στο δικό τους ρυθμό.

Οι περίφημες παραλίες Σίμος και Σαρακήνικου.

Γνήσια ελληνική ομορφιά σε κάθε γωνιά των σπιτιών.

Ντόπιος παρατηρητής.

Τα εξωτικά νερά στην παραλία Κάτω νησί.

Πέτρες σε κάθε χρώμα πάνω στην κάτασπρη άμμο.

Δεν λείπουν τα παλιά κτίσματα.